Το ξέρεις. Το νοιώθεις. Είσαι στην κουζίνα, κρατάς ένα σάντουιτς και ξαφνικά αισθάνεσαι δυο μάτια να σε διαπερνούν. Γυρνάς και τον βλέπεις: τον σκύλο σου, να σε κοιτάει με εκείνο το αθώο, αλλά συνάμα υπολογιστικό βλέμμα. Τι σημαίνει; Μάντεψε… ΦΑΓΗΤΟ.
Το βλέμμα: «Εγώ; Δεν έφαγα τίποτα!».
Μόλις βρήκες το μισό σουβλάκι εξαφανισμένο από το τραπέζι, τον κοιτάς αυστηρά και εκείνος σε καρφώνει με ύφος «Τι; Δεν ξέρω τίποτα, ήμουν εδώ ήσυχος». Είναι ψέμα.
Το βλέμμα: «Είμαι στα πρόθυρα λιμοκτονίας».
Αυτό συμβαίνει συνήθως δέκα λεπτά μετά το γεύμα του. Ένα βλέμμα γεμάτο δράμα, σαν να έχει να φάει πάνω από 10 χρόνια.
Το βλέμμα: «Μόνο μια μπουκίτσα».
Σκύλος: Σε κοιτάζει, μετά κοιτάζει το φαγητό, ξανά εσένα.
Εσύ: Αντιστέκεσαι.
Σκύλος: Βάζει λίγο δάκρυ στο βλέμμα.
Εσύ: Ενδίδεις. Χαμένος από χέρι.
Εάν λοιπόν έχεις και εσύ σκύλο καταλαβαίνεις πως το βλέμμα του (συνήθως) έχει μία και μόνο αποστολή: να σε κάνει να μοιραστείς το φαγητό σου. Και ας έχει γεμάτο μπολ. Αντέχεις να πεις όχι;