Η ώρα είναι 02:14. Το κινητό σου δονείται και εσύ, μισοκοιμισμένος, τεντώνεις το χέρι για να το πιάσεις. Στην οθόνη δεν βλέπεις ούτε ειδοποίηση από το delivery app ούτε κάποια άλλη ενημέρωση. Είναι εκείνο το όνομα. Ξέρεις ποιο. Και τώρα έχεις δύο επιλογές: να απαντήσεις ή να κάνεις πως κοιμάσαι και να συνεχίσεις τη ζωή σου σαν να μη συνέβη τίποτα.
Το μήνυμα στις 2 το πρωί είναι ένα φαινόμενο παλιό όσο και το ίδιο το texting. Είναι η ώρα που τα φίλτρα πέφτουν, η αυτολογοκρισία πάει περίπατο και οι άνθρωποι στέλνουν ό,τι ακριβώς σκέφτονται… ή τουλάχιστον έτσι θέλουμε να πιστεύουμε. Η αλήθεια, όμως, είναι λίγο πιο περίπλοκη.
Μερικές φορές, αυτό το μήνυμα είναι ειλικρινές. Είναι η αυθόρμητη κίνηση κάποιου που σε σκέφτηκε λίγο παραπάνω απ’ όσο θα ‘θελε να παραδεχτεί. Ίσως μια στιγμή νοσταλγίας, ίσως μια ανάμνηση που ξεπήδησε στο μυαλό του και τον έκανε να θέλει να μοιραστεί κάτι μαζί σου. Εάν το μήνυμα έχει ουσία – ένα inside joke, μια αναφορά σε κάτι που ζήσατε, μια ερώτηση που δείχνει ενδιαφέρον – τότε, ναι, πιθανότατα υπάρχει κάτι εκεί.
Αλλά υπάρχει και η άλλη εκδοχή: η βαρεμάρα. Κάποιος που απλώς δεν έχει τίποτα καλύτερο να κάνει, που χαζεύει στο κινητό του και σταματάει τυχαία στο όνομά σου. Στέλνει ένα αδιάφορο «Ξύπνιος;» ή ένα αινιγματικό «Σε σκέφτομαι» χωρίς καμία πραγματική πρόθεση. Ειδικά εάν είναι Σάββατο βράδυ και υπάρχει η πιθανότητα να έχει καταναλωθεί αλκοόλ, τότε καλύτερα να περιμένεις μέχρι το πρωί πριν ενθουσιαστείς.
Το θέμα, βέβαια, δεν είναι μόνο τι σημαίνει το μήνυμα αλλά και εσύ τι θέλεις να σημαίνει. Εάν περιμένεις μια αφορμή για να απαντήσεις, τότε μάλλον σου αρκεί που έστειλε. Εάν, όμως, ψάχνεις για κάτι παραπάνω – αληθινό ενδιαφέρον, σταθερότητα, συναίσθημα – τότε ένα τυχαίο μήνυμα τα ξημερώματα ίσως να μην είναι αρκετό.
Οπότε, η ερώτηση δεν είναι τόσο «Τι σημαίνει το μήνυμα;» αλλά «Τι θέλεις να σημαίνει;». Και εκεί, φίλε μου, η απάντηση είναι αποκλειστικά δική σου.