Ήταν Φεβρουάριος του 1989, στο Chicago Auto Show, όταν η Mazda σήκωσε το σεντόνι από ένα κόκκινο, μικρό roadster που κανείς δεν φανταζόταν ότι θα γινόταν θρύλος. Η Miata – ή MX-5 – έφερε ελαφριά κατασκευή, απλή αλλά καθαρή οδηγική εμπειρία, αξιοπιστία και τιμή που δεν τρόμαζε. Το αποτέλεσμα; Έγινε το πιο επιτυχημένο διθέσιο κάμπριο σπορ αυτοκίνητο όλων των εποχών.
Πίσω από αυτή την ιστορία βρίσκεται ένας άνθρωπος: ο Tsutomo “Tom” Matano, που έφυγε πρόσφατα από τη ζωή στα 76 του χρόνια. Γνωστός ως «πατέρας της Miata», ο Matano υπήρξε η ψυχή της σχεδιαστικής φιλοσοφίας της Mazda στη δεκαετία του ’80 και ’90.
Γεννημένος στο Ναγκασάκι λίγο μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, σπούδασε μηχανικός στο Τόκιο, αλλά η πορεία του τον έφερε στην Αμερική τη δεκαετία του ’70. Δούλεψε σε GM και BMW, ώσπου το 1983 ανέλαβε Chief Designer στη Mazda North America. Από εκεί ξεκίνησε η συνεργασία με τον product planner Bob Hall για να γεννηθεί η πρώτη Miata.
Σε μια εποχή που τα μικρά roadsters είχαν εξαφανιστεί από την αγορά και οι φόβοι για απαγόρευση κάμπριο στις ΗΠΑ κυριαρχούσαν, η Mazda τόλμησε. Η ομάδα του Matano στην Καλιφόρνια σχεδίασε το εμβληματικό NA Miata, με pop-up φώτα και καθαρές γραμμές, ενώ οι μηχανικοί στην Ιαπωνία ανέλαβαν τα τεχνικά. Αρχικά υπήρχε πρόταση για mid-engine διάταξη, όμως ο Matano επέμεινε στον κλασικό front-engine χαρακτήρα, δημιουργώντας έτσι ένα αυτοκίνητο που παρέπεμπε στα καλύτερα ευρωπαϊκά roadsters, αλλά με ιαπωνική αξιοπιστία.
Και δεν ήταν μόνο η Miata. Ο Matano υπέγραψε και το θρυλικό FD RX-7, που έλαμψε τόσο σε πίστες όσο και στη μεγάλη οθόνη, με πιο εμβληματική εμφάνιση στο Fast and Furious.
Μετά τη συνταξιοδότησή του το 2002, ο Matano δεν απομακρύνθηκε από την κοινότητα. Παρέμενε ενεργός, συμμετείχε σε events, συνομιλούσε με ιδιοκτήτες και μοιραζόταν εμπειρίες μέσα από το Instagram του, με το χαρακτηριστικό handle @miatapapa. Πάντα προσιτός, πάντα χαμογελαστός, πάντα πιστός στη φιλοσοφία της απλότητας.
Σήμερα, καθώς ο κόσμος της αυτοκίνησης τον αποχαιρετά, η κληρονομιά του ζει σε κάθε Miata που κυκλοφορεί στον δρόμο. Ένα αυτοκίνητο που απέδειξε ότι η χαρά της οδήγησης δεν χρειάζεται υπερβολές, αλλά όραμα και ψυχή. Και αυτή ήταν η μεγαλύτερη κληρονομιά του Tom Matano.